Lang leve visjes en Nintendo's want ik word de beste moeder ter wereld.

Ik was aan het hardlopen op het strand (ja, ik ben een heuse renner en ik zou willen dat dit op hoge hakken kon). Terwijl Craig David lekker door mijn Skullcandy headphone knalde met ‘Officially Yours’ viel mijn oog op iets glimmends in het water. Het was een visje. Om precies te zijn een sardientje. Het hapte naar lucht. Ik heb hem vastgepakt. Verder in het water gegooid. Hij zwom weg. Ik rende verder. Met een grote glimlach op mijn gezicht. Het is ‘maar iets kleins’, maar ik ben er zo blij mee. Ik ben op dit moment in Marokko, Agadir. Het is heerlijk en heel fijn om weer mijn tijd te spenderen mét mijn familie. Lang leve visjes, want ik ben niet bang. Niet bang om te leven.

Want je leeft maar één keer. Dus daag iedereen maar uit die je probeert tegen te houden op de weg naar succes. Ga naar de hel en weer terug. Waarom zou je niet dat ene ding doen? Kijk of fotografie iets voor je is, wie weet is kickboksen wel helemaal jouw ding. Ik wil nog altijd uit een vliegtuig springen. Gebruik je fantasie. Verzin een verhaaltje, creeër iets nieuws. Lach om je eigen grap en bekijk je eigen lijf in de spiegel. En wees trots. Laat zien dat je niet bang bent.

Ik wil niet de persoon zijn die mokt als ik naar school moet op de maandagochtend. Ik wil geen taak zijn die ik van mijn to-do list moet afstrepen, evenals een plaats. Ik wil een vrijdagavond zijn, de zomer, de zonneschijn. Leven alsof ik op blote voeten rondloop in het gras. Alsof ik de jackpot ben. Ik wil leven, lachen, genieten. En huilen, want dat hoort er nou eenmaal bij (met ijs, chocola, chips, popcorn en alle slechte dingen ter wereld).

De goeie tijden laten rollen, herinneringen maken, geen minuut missen van elk ding dat ik doe. Er zijn in het nu en nergens anders. Dat is de ultieme jackpot. Veel mensen vragen me wat mijn type is. Het type jongen/man waar ik voor val. Het enige wat ik dan zeg is dat ik op mannen val. Ouder dan mij dus. Voor de rest kan het me niet zoveel schelen of meneer blauwe, gele, groene, paarse, grijze of bruine kijkers heeft. Al is hij groot of kleiner dan ik en heeft hij misschien wel paars haar. En daarover kan je lekker zeggen wat je wil, want daar is Nederland dus Nederland voor. En daarom vieren wij morgen queensday in het oranje. Oranje boven, net als de liefde.

Ik hou van de liefde. Wie niet? Berichtjes die je doen blozen. Je hart die een slag overslaat als je telefoon afgaat – is hij/zij het?! De glimlach die er nogal dom uitziet, maar toch op je gezicht verschijnt als je aan hem/haar denkt. Dat soort dingen. Aan de ene kant zwijmel ik erbij weg. Aan de andere kant vind ik het nogal lachwekkend. Ik kan het niet zo goed uitleggen. En je weet dat je pas echt de weg kwijt bent in de zevende hemel als je niemand anders hoeft.

In elk geval. Mijn neefje houdt niet zo van salade. Maar wel van de Nintendo DS. Daar kan hij namelijk maar een keer per jaar mee spelen. En dat is wanneer ik hier ben, want yours truly is in het bezit van een kekke pastel blauwe Nintendo DS. Met een hele berg spelletjes. Gewoon om te spelen. Wat anders? Hij zat een half uur voor het eten aan mijn hoofd te zeuren. Hij wou met de Nintendo DS spelen. Eenmaal aan tafel wou hij geen salade hebben. Toch schepte ik voor hem op. Ik zei dat als hij net zo sterk wil worden als Spiderman (het mannetje is elf) dat hij alles moet opeten. En als hij dat kan, mag hij met de Nintendo DS spelen. Dan mag hij deze zelfs meenemen naar huis. Dus this is world’s best mom speaking (soms mag een mens overdrijven). Want ik ga toch een weekendje naar het midden van nergens. Dus terwijl jij dit leest, zit ik in het midden van nergens. Waarschijnlijk zijn mijn gedachten niet waar ze horen te zijn – studeren voor de examens bijvoorbeeld – maar ik overleef het wel. Life’s lovely!

Dit was een blog van Khadija van LifeOfTheLovely je kan haar ook volgen op twitter via @Khadiyeah

About these ads